• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Search

Halkidiki Guide

-

You are here: Home Οδοιπορικό Χαλκιδικής Οδοιπορικό στη Σιθωνία Περιήγηση στην Σιθωνία, 2ο πόδι της Χαλκιδικής
Bookmark and Share

Περιήγηση στην Σιθωνία, 2ο πόδι της Χαλκιδικής

E-mail Εκτύπωση
 Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο από τα Νέα Μουδανιά ανατολικά μετά από 37 χμ. ή από τον Πολύγυρο νότια-νοτιοανατολικά επίσης μετά από 37 χμ. φθάνουμε στη Νικήτη, τη μεγαλύτερη κωμόπολη της περιοχής που στεγάζει το Δημαρχείο της Σιθωνίας και που έχει πάρει το όνομά της από την εκκλησία του Αγίου Νικήτα του 16ου αιώνα.

 Η Νικήτη με την πρόσφατη ραγδαία εξέλιξή της έχει αναδειχθεί σε μεγάλο πόλο έλξης τουριστών και με το παραδοσιακό χρώμα της πανήγυρης του πολιούχου της Αγίου Νικήτα από τις 14 ως τις 16 Σεπτεμβρίου και με τον κολυμβητικό διεθνή διάπλου του Τορωναίου μεταξύ Κασσάνδρας και Σιθωνίας, που διοργανώνει ο Δήμος και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέων Νικήτης «Ο ΣΙΘΩΝ» κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου.

Worth seeing in Nikiti:


Αξίζει να επισκεφθούμε:

Την παλιά πόλη, ο παραδοσιακός οικισμός της οποίας βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Νικήτης, με τη μακεδονίτικη αρχιτεκτονική των σπιτιών, τις χαρακτηριστικές καμινάδες και προσφέρεται για έναν περίπατο οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Το ναό του Αγίου Νικήτα, χτισμένο το 1867

Το παλιό σχολείο και

Τα ερείπια της Βασιλικής Σωφρονίου, ενός ναού του 16ου αιώνα με υπέροχα ψηφιδωτά, 2,5 χμ. νοτιοανατολικά της Νικήτης



 

 Δύο χιλιόμετρα μετά τη Νικήτη ο δρόμος διχάζεται πάλι. Αν συνεχίσουμε νότια ακολουθώντας την παραλιακή επαρχιακή οδό και διασχίζοντας ένα μαγευτικό τοπίο διακρίνουμε από ψηλά τα διάφανα γαλαζοπράσινα νερά των μικρών όρμων του Τορωναίου κόλπου από την κορδέλα του δρόμου που γυρίζει γύρω από τα βουνά της Σιθωνίας με την πλούσια βλάστηση. Περνάμε από τις φανταστικές ακτές Καστρί, Άη-Γιάννης, Κοβιού, την ξακουστή ακτή Καλογριάς με θαλάσσια σπορ, την ακτή Ελιάς, την καταπράσινη ακτή Λαγόμανδρας και τις συνεχόμενες δαντελωτές παραλίες με τα σύγχρονα κάμπιγκ, επίσης τις γραφικές ακτές Τριπόταμος, Αζάπικο, Κουτσουπιά και Παράδεισος σχεδόν πριν μπούμε στο Νέο Μαρμαρά. Ακόμη, στα 8 χλμ. από τη Νικήτη στα αριστερά μας πάνω στο βουνό βρίσκεται ο οικισμός Άγιος Παύλος με το μοναστήρι της Αγίας Φωτεινής και στα 18 χμ. από τη Νικήτη, ακριβώς δίπλα στο Μαρμαρά, ο παραδοσιακός γραφικότατος οικισμός του Παρθενώνα που θυμίζει έναν οικισμό πριν από το 1960 σ’ ένα υψόμετρο 300 μέτρων από τη θάλασσα.



Περιπατητικές ορεινές διαδρομές στο καταπράσινο βουνό Ίταμος ξεκινούν από διάφορα σημεία της ακτής. Μία εύκολη διαδρομή σε αρκετά μεγάλο ύψος ξεκινά από το δρόμο στην ακτή Ελιά και μας οδηγεί στην εκκλησία του Αποστόλου Παύλου δίπλα στην οποία υπάρχει μια αρχαία πηγή με πεντακάθαρο νερό. Λέγεται ότι όταν πέρασε ο Απόστολος Παύλος από κει δίψασε και προσευχήθηκε στο Θεό, χτύπησε με το μπαστούνι του τη γη και από τότε η πηγή αναβλύζει συνεχώς. Στη συνέχεια, φθάνουμε μέσα από στενά πευκόφυτα μονοπάτια στον Πέτρο, ένα μεγάλο μυτερό βράχο από την κορυφή του οποίου μπορεί κανείς να απολαύσει τη θαυμάσια θέα και προς τις δύο πλευρές της χερσονήσου. Άλλη μία διαδρομή ξεκινά από Νικήτη κυκλικά πάνω στο βουνό για να καταλήξει στον Άγιο Νικόλαο και, αν επιθυμεί ο ορειβάτης, να επιστρέψει στη Νικήτη. Μία ακόμη μακρινή αλλά εντυπωσιακή διαδρομή 4 ωρών ξεκινά από το Νέο Μαρμαρά για να επισκεφθεί το παραδοσιακό χωριό Παρθενώνας περνώντας πρώτα από ένα παλιό νερόμυλο με φράγμα και μετά μέσα από ελαιώνες και δάση για να επιστρέψει στο Νέο Μαρμαρά είτε από το ίδιο μονοπάτι, είτε από ένα λίγο πιο απόκρημνο, παράλληλα με ένα μικρό ποταμάκι.

 

 Ο Νέος Μαρμαράς, 126 χμ. από τη Θεσσαλονίκη και 55 χμ. από τον Πολύγυρο, έχοντας πίσω του το καταπράσινο βουνό Ίταμος και ακριβώς μπροστά του το νησάκι Κέλυφος που έχει σχήμα χελώνας και έκταση μόλις 1 τετρ. χμ. αλλά είναι κατάφυτο από πεύκα, είναι το πιο κοσμοπολίτικο θέρετρο της Σιθωνίας. Οι τέσσερις φυσικοί κόλποι που διαδέχονται ο ένας τον άλλο αποτελούν το βασικό άξονα του χωριού. Η περιοχή αναπτύχθηκε ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, κυρίως με την ίδρυση του Πόρτο Καρράς στο γειτονικό χώρο, μόλις 2 χμ. νοτιότερα το 1970. Το Πόρτο Καρράς που έχει στην ιδιοκτησία του έκταση 17.000 στρεμμάτων με ελαιώνες, αμπέλια και άλλες καλλιέργειες, έχει στην κατοχή του το δεύτερο μεγαλύτερο αμπελώνα στον κόσμο και κατασκευάζει εξαιρετικά κρασιά που εξάγονται στο εξωτερικό και διαθέτει το μεγαλύτερο ξενοδοχειακό συγκρότημα της Χαλκιδικής, όπου υπάρχει γήπεδο γκολφ, μαρίνα μεγάλης χωρητικότητας, ελικοδρόμιο, θαλάσσια σπορ, ιππικές εγκαταστάσεις, κέντρο θαλασσοθεραπείας& Spa και καζίνο.

Worth seeing in Neos Marmaras:



Και από το Πόρτο Καρράς ξεκινά μια περιπατητική διαδρομή από τη μαρίνα, ακολουθεί τον παραλιακό δρόμο μέσα από δασώδη μονοπάτια και δίπλα σε μικρούς όρμους με αμμούδες, μετά ανεβαίνει στο βουνό μέσα από τους αμπελώνες του Πόρτο Καρράς και δίπλα από τη μεγάλη βίλα του Γιάννη Καρρά και επιστρέφει μέσα από μια τεράστια ποικιλία αγριολούλουδων και οπωροφόρων δέντρων.



Worth seeing in Toroni:


 

 

 Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας πάντα παραθαλάσσια και αφού περάσουμε από τα Σπαλαθρονήσια και τις ακτές Τριστινίκα και Δεστενίκα, συναντούμε το χωριό Τορώνη στα 78 χμ. από Μουδανιά με τη θαυμάσια και μακριά παραλία του, μήκους 2 χμ., χτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας ομώνυμης πόλης από τα οποία σώζονται ελάχιστα, δείχνουν όμως το κύρος και τις διαστάσεις της. Αξιοσημείωτος είναι ο ναός του Αγίου Αθανασίου του 5ου αιώνα.



Worth seeing in Porto Koufo:



 

 Από την Τορώνη, αν συνεχίσουμε νότια και ανατολικά στον παραθαλάσσιο δρόμο μας, διασχίζουμε το Πόρτο Κουφό, τον Κωφό λιμένα του Θουκυδίδη, ένα γραφικό λιμανάκι χτισμένο σε μια βαθιά εσοχή της θάλασσας, που αποτελεί όμως το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι της Ελλάδας. Η κατασκευή του είναι τέτοια ώστε μέσα στο χώρο του δεν ακούγεται καθόλου ο ήχος της έξω θάλασσας, στις βραχώδεις δε ακτές του σχηματίζονται σπηλιές σε μία από τις οποίες μπορεί ο επισκέπτης να μπει ακόμη και με βάρκα. Θεωρείται ο μεγαλύτερος ψαρότοπος της περιοχής.



Από το Πόρτο Κουφό ξεκινά άλλη μία περιπατητική διαδρομή κατά μήκος της δυτικής ακτής της χερσονήσου και στη συνέχεια μέσα από πλούσια χλωρίδα και πανίδα και από μονοπάτια κατσικιών καταλήγει στη νοτιότερη κορυφή της χερσονήσου, τον Κάπρο, όπου μπορούμε ακόμη να δούμε τα υπολείμματα ενός συμπαγούς υδραγωγείου και βάσεις αντιαεροπορικών όπλων από το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Η θέα από τον Κάπρο είναι φανταστική γιατί μπορούμε να θαυμάσουμε και τις δύο πλευρές της χερσονήσου. Όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, μπορεί κανείς να δει μέχρι και τα νησιά Σποράδες στα νοτιοδυτικά.

 

 Μετά, παρακάμπτοντας το ακρωτήρι Δρέπανο στο νοτιότερο άκρο της χερσονήσου, στα 88 χμ. από Μουδανιά από το δρόμο που ήρθαμε και 98 χμ. από Μουδανιά από την άλλη πλευρά της Σιθωνίας, την πλευρά του Σιγγιτικού κόλπου, περνάμε από το όμορφο Καλαμίτσι, την ακτή Κληματαριά και το μαγευτικό Κριαρίτσι, ακτές με ατελείωτες αμμουδιές στο Σιγγιτικό πλέον κόλπο. Μετά δε και την ακτή Λιναράκι, καταλήγουμε στη Συκιά, το μεγαλύτερο χωριό της Σιθωνίας που βρίσκεται 2 χλμ. δυτικά έξω από το δρόμο μας και που πήρε το όνομά του από μία τεράστια συκιά που βρισκόταν έξω από το χωριό. Αξίζει να επισκεφτούμε τον Κούκο, το λόφο στα δυτικά του χωριού, όπου υπήρχε προϊστορικός οικισμός, τους ανεμόμυλους στην Παραλία Συκιάς και τα ερείπια βυζαντινού ναού στην Επισκοπή στα νότια του οικισμού. Το 1821 οι Συκιώτες ήταν πρωτοπόροι στην εθνεγερσία στη Χαλκιδική και το χωριό τους καταστράφηκε, ενώ και ο οπλαρχηγός Τσάμης Καρατάσος έκαψε την εκκλησία του χωριού με τους Τούρκους που ήταν κλεισμένοι σ’ αυτήν.

tab=Kalamitsi, Klimataria, Kriaritsi:}




 Μία ακόμη περιπατητική τετράωρη διαδρομή ξεκινά από τη Συκιά και από ένα κυκλικό μονοπάτι μάλλον απόκρημνο αλλά ασφαλές, βόρεια από το χωριό, πάνω σε ίχνη κατσικιών και καρβουνιάρηδων προσφέρει μια μαγευτική θέα του χωριού και της γύρω περιοχής.

Worth seeing in Sykia:



 

 Από τη Συκιά επιστρέφουμε στον κεντρικό δρόμο και μετά από 8 χμ. μικρών γραφικών ορμίσκων φθάνουμε στη Σάρτη, ένα χωριό χτισμένο στο γενικό χώρο της αρχαίας Σάρτης, με βαθυπράσινα νερά και με έντονη κίνηση τους θερινούς μήνες. 142 μόλις χμ. από τη Θεσ/νίκη, το χωριό τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε ιδιαίτερα δημοφιλές θέρετρο και η εντύπωση του επισκέπτη με την είσοδό του στο χωριό είναι εκθαμβωτική. Η θέα από το δρόμο είναι υπέροχη με τη μαγευτική παραλία να απλώνεται μπροστά μας και τα βαθυπράσινα βουνά να τη σκιάζουν από πάνω. Το δεκαπενταύγουστο αξίζει να παραβρεθούμε στο παραδοσιακό πανηγύρι της Σάρτης.



 

 Τρία χιλιόμετρα βορειότερα και αφού περάσουμε από την ακτή Αχλάδα με τη μικρή μαρίνα της, συναντούμε το όμορφο Πλατανίτσι και άλλα 4 χμ. μετά, την ακτή Αρμενιστής με τις κάτασπρες πέτρες μέσα στα πράσινογάλαζα νερά της. Δεκατέσσερα χιλιόμετρα βορειότερα φθάνουμε στη Βουρβουρού, έναν θερινό οικισμό, επίσης με μεγάλη κίνηση το καλοκαίρι, πνιγμένο στα πεύκα και στις ελιές, αφού πρώτα περάσουμε από τις θαυμάσιες ακτές Λαγονήσι, Δημητράκια, Φτερωτή, Καρύδι, Πνευματικό και Πλατάνι και επισκεφτούμε τα δύο παλιά μετόχια των Αγιορίτικων μονών Κουτλουμουσίου και Ζωγράφου. Αξίζει επίσης να επισκεφτούμε τα εννέα νησιά που ξαπλώνονται από τη Βουρβουρού ως τον Όρμο Παναγιάς, δηλαδή το Αμπελίτσι, η Καλόγρια, το Περιστέρι, ο Άγιος Ισίδωρος και άλλα με μεγαλύτερο απ’ όλα το Διάπορο, των οποίων τα ακρογιάλια είναι εξίσου δαντελωτά με τις απέναντι ακτές και πολλά απ’ αυτά είναι και ερημικά



 

 Συνεχίζοντας βόρεια και περνώντας από τις ακτές Κούνια, Λιβάρι (μια φυσική λιμνοθάλασσα), Καραγάτσι και Γαλήνη, τελικά, 6 χμ. μετά τη Βουρβουρού, βρίσκουμε τον Όρμο Παναγιάς, με το όμορφο λιμάνι του απ’ όπου διοργανώνονται θαλάσσιες διαδρομές γύρω από το Άγιο Όρος με τα γραφικά μοναστήρια του που κυριολεκτικά κρέμονται από τις απόκρημνες βουνοκορφές της χερσονήσου και τα οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει σ’ αυτές τις διαδρομές.



 

 Ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο μας βόρεια φθάνουμε στον Άγιο Νικόλαο, μια μικρή μεσόγεια και ρομαντική κωμόπολη, με παραδοσιακά σπίτια του 19ου αιώνα σε παλιά καλντερίμια. Μπορούμε επίσης να επισκεφθούμε τις εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής. Η περιοχή φημίζεται για την παραγωγή καλού κρασιού, τσίπουρου, μελιού και ελαιόλαδου. Συνεχίζοντας βόρεια μέσα από μια υπέροχη δενδροστοιχία, φθάνουμε στην ακτή Σαλονικιού, μια ανοιχτή παραλία ιδανική για ιστιοπλοϊα.



 

 Από την ακτή Σαλονικιού έχουμε δύο επιλογές: Μπορούμε να πάρουμε το δρόμο δυτικά πάνω στο βουνό μέχρι το Μεταγγίτσι που βρίσκεται 26 χμ. νοτιοδυτικά του Πολυγύρου, πνιγμένο μέσα στις ελιές και τα κλήματα, απ’ όπου μπορούμε να συνεχίσουμε βόρεια μέχρι το χωριό Πλανά και δυτικά μέχρι τα χωριά Σμίξη και Μηλιάδα, ή να συνεχίσουμε από τα Πλανά βόρεια ως τη Μεγάλη Παναγιά, ένα κεφαλοχώρι 17 χμ. βόρεια από την Ακτή Σαλονικού, ή και ίσως να συνεχίσουμε ανατολικά από τα Πλανά μετά από 7 χμ., μέσω του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, ως το παραθαλάσσιο χωριό Πυργαδίκια. Εναλλακτικά, μπορούμε να συνεχίσουμε βόρεια από την ακτή Σαλονικιού και στα 8 χμ. να φθάσουμε απευθείας στα Πυργαδίκια, ένα γραφικό χωριό χτισμένο στην κορυφή του λόφου που δεσπόζει πάνω από τη θάλασσα και που τα σπίτια του σταδιακά έχουν φθάσει μέχρι την παραλία. Ακολουθώντας τον επαρχιακό παραλιακό δρόμο και περνώντας πάνω από το ακρωτήρι Αρκούδα, συναντάμε το παραθαλάσσιο χωριό Δεβελίκι με τη θαυμάσια αμμουδιά του. Από κει, μπορούμε να ανεβούμε πάλι στο βουνό δυτικά στην ορεινή περιοχή της Χαλκιδικής και περνώντας από το χωριό Γομάτι να καταλήξουμε πάλι στη Μεγάλη Παναγιά στις κορυφές του Χολομώντα, ή να συνεχίσουμε ανατολικά μέχρι την Ιερισσό, απ’ όπου περνάμε στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής, τον Άθω, ή, όπως είναι πιο γνωστό, το Άγιο Όρος.
 

English (United Kingdom)GreekRussian (CIS)Deutsch (DE-CH-AT)Română (România)Български (България)

Πρόσφατα Άρθρα

Δημοφιλή Άρθρα

Απόκτησε τη δική σου ιστοσελίδα

Pro Group Web Design Sector:

(+30) 2310 535166

webadmin@progroup.gr

Halkidiki in Facebook

Halkidiki in Facebook